external ear แปลว่า
- n. หูชั้นนอกที่ประกอบไปด้วยใบหูกับรูหู
- external: 1) adj. ที่ใช้ภายนอก (โดยเฉพาะกับร่างกาย) ชื่อพ้อง: outside, surface
- ear: 1) n. ความตั้งใจ ที่เกี่ยวข้อง: ความสนใจ ชื่อพ้อง: attention, need
- base of the external ear: n. กกหู [kok hū]
ประโยค
Treatments against various parasites (intestinal, external, ear, etc.).
